Blog‎ > ‎

Een nieuwe weg inslaan

Geplaatst 18 jul. 2016 07:57 door Marianne Benning   [ 24 jan. 2017 00:31 bijgewerkt ]
Julie van de Schoor Natuurhistorisch Museum Maastricht

Toen we enige tijd geleden naar Londen zijn geweest, lag ik op een hotelkamer met Maartje, werkzaam bij Naturalis in Leiden. Enthousiast waren we aan het vertellen over onze educatieprojecten en over onze rol binnen de musea. We bespraken de vele verschillen die bestaan tussen onze musea. De ene organisatie is groot, de andere klein. De ene educatieve afdeling bestaat uit meerdere mensen, de andere uit slechts één persoon. De werkzaamheden verschillen en de teams verschillen. Toch waren we beiden zeer enthousiast over onze functies, waar we nog maar net aan zijn begonnen. Genoeg redenen voor mij om Maastricht voor een dagje te verlaten en een kijkje in de keuken te gaan nemen bij Naturalis.

Na een mail aan de rest van onze collega’s in het land, bleek dat ik niet de enige was die naar Leiden wilde gaan en er sloten nog meer medewerkers educatie aan. Half juni brachten we met een zestal betrokkenen van Leren doe je samen een bezoek aan Naturalis. Maartje heeft ons met veel plezier rondgeleid door het museum en we verwonderen ons over het grote aantal educatieve programma’s.

Een aantal van die programma’s werd tijdens ons bezoek aangeboden aan schoolgroepen en daar konden we bij meelopen. Bij de kleuters zagen we hoe de kinderen samen met twee enthousiaste museumdocenten Moffel en Piertje wakker maakten door te zingen. Ook zagen we vreugde en spanning bij de kinderen toen ze op zoek gingen naar de schatkisten en bijbehorende opdrachten in het museum. We spraken met de museumdocenten en door de toelichting van Maartje hebben we een compleet beeld gekregen van de les. Een les die niet alleen voor een of twee schoolklassen kan worden ingezet, maar voor ontzettend veel leerlingen tegelijkertijd!

Een andere klas was ‘superzintuigen’ aan het ontdekken in de tentoonstelling, waar het me opviel dat echt álle leerlingen gelijktijdig actief aan de slag waren. In weer een andere groep zagen we hoe de leerlingen alle verschillende onderdelen van de voedselkringloop onderzochten met de begeleiders. Daarnaast heeft Maartje ons nog enkele programma’s laten zien die het museum nog tot aan deze zomervakantie aanbiedt.

Wat ik mooi vond om te zien tijdens ons bezoek was gemengde emotie bij de museumdocenten. Ik zag iemand die niet alleen heel gepassioneerd over haar beroep vertelde, maar tegelijkertijd iemand die afscheid aan het nemen was van de projecten die ze door en door kende. Projecten die succesvol zijn, waar leerlingen nog steeds enthousiast van worden en waar leerkrachten tevreden over zijn. Projecten die vanaf nul zijn ontwikkeld tot het programma dat er nu staat en waar veel tijd in is gestoken. Na de zomer worden deze programma’s verruild voor volledig nieuwe programma’s.

Jammer aan de ene kant, maar ook een opening om een volledig nieuwe weg in te slaan. De kans om een nieuwe visie te volgen en die goed neer te zetten. Een grote stap, die momenteel ook in ons museum wordt gemaakt. De focus van de educatieve projecten verandert, net als de focus van de organisatie. Hoewel onze musea dus veel van elkaar verschillen, zijn er genoeg overeenkomsten. En dan blijkt dat dat het waar is wat in ons museum op de muur staat: ‘Alleen de verandering houdt stand.’

Comments